De schilder en graficus Emil Schumacher, geboren in Hagen in 1912 en overleden op Ibiza in 1999, is een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Duitse Informel en de naoorlogse avant-garde. 

Na de oorlog en het fascisme nam Emil Schumacher het concept van een nieuw begin letterlijk en durfde hij een radicale nieuwe start te maken. Geïnspireerd door de kunst van de Nouvelle École de Paris en de Amerikaanse Action Painting, liet hij de figuratieve schilderkunst achter zich en omarmde hij de expressieve kracht van de schilderkunst zelf. De loskoppeling van kleur van vorm, van lijn van motief, de spontaniteit van het schilderen, de verstoring van het oppervlak en het gebruik van materialen zoals steen, houtskool, lood, asfalt en sisal werden vanaf dat moment kenmerkend voor zijn kunst. Vanaf 1990 integreerde hij picturale elementen in zijn ontwerpen die objecten of figuren opriepen, en in zijn latere werk oversteeg hij de tweedeling tussen abstractie en figuratie. 

Papier behoorde vanaf het begin tot Emil Schumachers favoriete materialen. De technisch begaafde kunstenaar was zich terdege bewust van alle voordelen en mogelijkheden die papier als medium bood. Grafiek was de eerste discipline waaraan de jonge Schumacher zich diepgaand wijdde: hij beheerste het vak, na zijn studie vrije grafiek aan de School voor Toegepaste Kunsten in Dortmund. Gedurende zijn hele carrière bleef hij de mogelijkheden van het medium verkennen. Het resultaat is een spectaculair oeuvre, waarvan de verschillende genres nauw met elkaar verweven zijn. Emil Schumachers werken op papier en zijn prenten bezitten een vergelijkbare tactiele sensualiteit als zijn grote werken op hout of doek; de directheid van zijn gebarenstijl is in zowel grote als kleine formaten even sterk aanwezig. 

Sinds het midden van de jaren vijftig geniet Emil Schumacher internationale erkenning als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Art Informel. Zijn werk is bekroond met talloze internationale prijzen, waarvan de Guggenheim Award in New York in 1958 slechts het begin was. In hetzelfde jaar werd hij benoemd tot hoogleraar aan de Hogeschool voor Beeldende Kunsten Hamburg. In 1966 aanvaardde hij een hoogleraarschap in Karlsruhe, en in 1967 bracht hij een jaar door als gasthoogleraar aan de Universiteit van Minneapolis in de Verenigde Staten. 

In 1998 eerde de Duitse Bondsdag hem met een opdracht voor een muurschildering in het Rijksdaggebouw in Berlijn. Een jaar na de grote retrospectieve tentoonstelling in München overleed Emil Schumacher op 4 oktober 1999 in San Jose.

Het werk van Emil Schumacher kan geschaard worden onder de Informele kunst, een schilderstijl uit de 20e eeuw die de kunstwereld domineerde in de jaren 1945 - 1960. De Franse essayist Michel Tapié bracht in 1950, op zijn expositie Véhémences confrontées, het begrip art informel ('kunst zonder vorm') naar voren, waarbij hij als informele schilderkunst een stijl omschreef die uitsluitend de schilderende daad vooropstelt en waarbij pas tijdens dat proces, al of niet spontaan, leesbare symbolen ontstaan.

Tentoongesteld bij:
Galerie Hans Strelow, Schumacher – Späte Bilder, 13 mei – 25 juni 1989, Cat. nr. 152