Een paar Franse gemonteerde pot-pourris met gemonteerde Japanse lakwerk maki-e kommen. De kommen zijn met de openingen naar elkaar toe gemonteerd om zo samen een houder te vormen. De twee lakwerk componenten worden van elkaar gescheiden door een opengewerkte verguld bronzen band, waardoor de geuren zich vanuit het reukvat door de ruimte kunnen verspreiden. Aan beide zijkanten ontspringen vanuit deze band de handvatten die op de aanzet bezet zijn met een ramskop, van waaruit guirlandes over de onderste lakwerk kom hangen. Het lakwerk wordt aan de bovenkant bekroond door een opengewerkt deksel met dennenappel. De pot-pourris worden gedragen door een hoge ronde naar beneden breder uitlopende voet, geplaatst op een vierkant basement.

Pot-pourri
Potpourris waren vanaf de zeventiende eeuw in Frankrijk bekend, en raakten in de loop van de achttiende eeuw in heel West-Europa in zwang. Een Pot-pourri is een reukvat dat gevuld werd met geurende gedroogde bloemblaadjes en/of kruiden die met wat zout werden vermengd. Omdat de inhoud hierbij onooglijk werd heeft de pot-pourri (bedorven pot) doorgaans een deksel. De geuren konden de kamer inkomen via de gaatjes in het deksel of de openingen in het metalen beslag van de potrand. Dergelijke reukvaten werden rijkelijk versierd om een blikvanger te zijn op de schoorsteenmantel. De warmte van de haard droeg er verder aan bij dat de geuren door de ruimte verspreid werden.

Bijzonder geliefd waren de Chinese of Japanse luxueuze objecten met bronzen monturen waarvan dit paar een voorbeeld is. “De Fransen vinden de Oosterse cultuur prachtig maar zij voegen er vaak iets aan toe.” zo schreef Jean Baptiste de Voyer, Markies van Argenson in zijn Chinese brieven omstreeks 1740. Het Oosterse porselein en lakwerk inspireerde de Parijse Marchand-Merciers, die gedreven waren om hun beroemde clientèle te voorzien van de laatste noviteiten zoals gemonteerde objecten. Wanneer de Oosterse waar in Europa arriveerde, werden de meest zeldzame stukken direct bewerkt en voorzien van vuurverguld brons. Deze stukken waren het toppunt van mode in de tweede helft van de achttiende eeuw en werden door Marchand-Merciers als Lazare-Duvaux geleverd.