De stoelen staan op gebogen voorpoten die op de knie versierd zijn met een gesneden acanthusblad. De poten eindigen in klauwpootjes op bollen en zijn met elkaar verbonden middels een gebogen stijl. De achterste stijlen lopen door in de rugleuning. De hoge rug is gevormd als een breed lichtgewelfde rugplank, gefineerd met wortelnoten, en aan de beide zijden geflankeerd door voluutvormige zijstijlen, die elkaar en de middenplank boven ontmoeten in een sierlijke kuif.
De stoelen horen tot het type “Engelse stoel” dat in de 18e eeuw in Nederland buitengewoon populair was.
Deze rond 1740 te dateren stoelen zijn ongetwijfeld in de Nederlanden gemaakt, maar vertonen ook duidelijk een grote Engelse invloed. De typische uitvoering is noten en wortelnoten, in een tijd dat de Engelsen al frequent mahoniehout gebruikten, is Hollands. Maar de totale vormgeving van de stoelen getuigt van een sterke Engelse invloed.
De hechte politieke en handelsrelaties tussen Engeland en Holland vanaf de tijd van William en Mary (1682-1702) speelden bij die wederzijdse invloed natuurlijk een rol maar, in tegenstelling tot wat men lange tijd dacht, bleef de Engelse invloed op Hollandse meubels daarna, dus óók in de eerste helft van de 18e eeuw, nog heel groot. Zo waren Haagse kabinetwerkers vanaf 1711 zelfs verplicht om als meesterstuk een “Engels kabinet” te maken om tot het gilde van kabinetwerkers toegelaten te worden.
Literatuur:
Annigje Hofstede, Nederlandse Meubelen, van Barok tot Biedermeier 1700-1830, Zwolle, Waanders 2004, p. 104 afb. 159
Wereldwijde verzending mogelijk