P.J. Schotel

Periode

ca. 1845

Materiaal

Olieverf op mahoniehouten paneel.

Afmetingen

(hoogte) 22cm. (breedte) 29cm.

Beschrijving

De voorstelling.
Een riviermonding met enkele vissersschepen, een tweemaster en een stoomschip. Links is, op de lage horizon de oever zichtbaar waaraan nog enkele schepen liggen. Rechts bevindt zich een stad met een boven de bebouwing uitstekende, stompe toren. Links op de voorgrond is de modderige rivieroever bij laag tij te zien.
De horizon is laag, en daarboven kent de voorstelling een sterk diagonale opbouw van links onder naar rechts boven. Die diagonaal wordt benadrukt door de grote zeilen van de vissersschepen en door de wolkenpartijen die zich in dezelfde richting bewegen: van links onder naar rechts boven.

Het paneel is in ingehouden kleuren geschilderd: grijzen, blauwen en bruinen in verschillende nuances, met enkele kleurige toetsen in de schepen op de voorgrond. Het fijne lijnenspel van de scheepstuigage en de details op de voorgrond contrasteert fraai met de weidse Hollandse wolkenlucht.

Petrus Johannes Schotel (Dordrecht 1808 – 1865 Dresden).
P.J. Schotel was de zoon van de zeeschilder Johannes Christiaan Schotel (1787-1838) en een leerling van zijn vader. P.J. Schotel woonde in Dordrecht, was een tijdlang verbonden aan het Koninklijk Marine Instituut in Medemblik en reisde veel, onder meer met marineschepen. Schotel woonde van 1851 tot 1856 in Kampen en in 1856 vestigde hij zich in Düsseldorf. Na 1860 woonde hij in Dresden, waar hij in 1865 overleed.
Schotel is vooral bekend als schilder van zeegezichten en van schepen en was bovendien etser en lithograaf.
Werk van P.J. Schotel bevindt zich in vele musea, onder meer in het Rijksmuseum, Museum Fodor, en het Nederlands Scheepvaartmuseum, alle te Amsterdam en in Museum Boymans-van Beuningen en het Maritiem Museum in Rotterdam.